ساخت وبلاگ جدید
ساخت وبلاگ جدید و حرفه ای در چند ثانیه

اسفندیار



بر روی زمین و آسمانها و کرات  در بین مناجات برای حاجات  زیباتر از این جمله ندیده است کسی بر خاتم انبیاء محمّد صلوات

از ازل بر همه ذرات جهان تا عَرصات رسد از آبروی آلِ محمّد برکات وه چه بدبخت وسیه روست هرآنکس که زِ جهل

بشنود نام محمّد نفرستد صلوات

بر چهره پر ز نور مهدی صلوات بر جان و دل صبور مهدی صلوات تا امر فرج شود مهیا بفرست بهر فرج و ظهور مهدی صلوات

دل با صلوات مَحرم راز شود سیمرغ شود بلند پرواز شود فرمود : پیامبر که با هر صلوات  درهای اجابت دعا باز شود

امروز بود توشه فردا صلوات یا ذکر خدا زمزمه کن یا صلوات ما زنده زخون شهداییم خوش است تا یاد کنیم از شهدا با صلوات

بر أحمد و بر آل محمّد صلوات بر هشت و چهار نور سرمد صلوات هر کس صلوات می فرستد یکبار ده بار خدا بر او فرستد صلوات

بر آئینه جمال داور صلوات بر روشنی چشم پیمبر صلوات بر حضرت معصومه فروغ سرمَد بر دسته گل موسیِ جعفر صلوات

بر کوثرِ خاتم النّبیّن صلوات بر همسرِ سیّد الوصیّین صلوات بر فاطمه مَحبوبه ذاتِ ازلی  بر حجّت حق، بر آلِ یاسین صلوات

چشمانِ علی دو چشمه خورشید است لبهای علی لبالب از توحید است سوگند به کعبه خانه میلادش اسلام محمّد از علی پیروز است

خوشید چراغکی ز رُخسار علی است مَه نقطۀ کوچکی ز پرگار علی است هرکس که فرستد به محمّد صلوات همسایه دیوار به دیوار علی است

خواهی که در پناه کرامات سَرمدی ایمن شوی ز فتنه و ایمن ز هر بدی لبریز کن ز عِطر گلِ نور ، سینه را با ذکر سبز یک صلوات محمدی

با مهر نبی دولت سرمد داریم با عشق علی عیش موبّد داریم هر نعمتی امروز خدا داده به ما از مرحمت آل محمد داریم

خوانند فرشتگان مکرّر صلوات  چون هست ز هر ذکر نکوتر صلوات توحید و نبوت و امامت هر سه  چون درنگری جمع بود در صلوات

آیینه حُسن سرمدی بود حسین تک لاله باغ أحمدی بود حسین با نصّ روایت «حسینٌ منّی» سر تا به قدم محمّدی بود حسین

روشن جهان ز نور جمال محمد است خرم جهان ز خوشه های کمال محمد است ما دست کی زنیم به دامان دیگران تا دامن محمد و آل محمد است

توحید که " لا اله الا الله " است اسلامِ " محمد رسول الله " است با این دو سخن کسی به جایی نرسد گر بی خبر از " علی ولیّ الله " است

فرمود خدا فرشته ها را صلوات اوّل به مدینه مصطفی را صلوات دوّم به شه نجف سلامی بکنیم رُخسار علی شیر خدا را صلوات

زهرا که ندانیم کجا تربت اوست یاد آور بهترین نسا را صلوات از ما همه بر امام مسموم سلام مظلوم امام مجتبی را صلوات

مظلوم دگر امام در خون خفته افتاده به خاک کربلا را صلوات گفتم ز حسین چون نگویم سجاد آن پاک امام پارسا را صلوات

پس باقر علم آن امام معصوم دریای فضیلت خدا را صلوات صادق که رئیس مذهب شیعه بود آن حنجرۀ علم و ضیا را صلوات

یاد آر امام کاظم زندانی زندانی زنجیر به پا را صلوات رو جانب مشهد الرضا کن و بگو در طوس غریب الغربا را صلوات

یاد آر امام تقیِ صاحب جود هم هادی و عسکریّ ما را صلوات حالا تو بیا حضور مهدی برسیم آن روشنی و نور هُدی را صلوات

افروخته عرش کبریا را صلوات یک بار دگر آل عبا را صلوات

گویند هر آنکه ، هر چه را دارد دوست از بعد وفات هم همان همدم اوست یا ربّ تو گواهی که نباشد ما را غیر از علی و محمّد و آلش دوست



وَ قَالَ علیه السلام أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ وَ رَضِیَ بِالذُّلِّ مَنْ کَشَفَ ضُرَّهُ وَ هَانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَیْهَا لِسَانَهُ-

 

1- کوچک گردانید خود را کسیکه طمع و آز (بآنچه در دست مردم است) را روش خویش قرار داد (زیرا لازمه طمع نیازمندى و فروتنى است، و لازمه نیازمندى و فروتنى پستى و کوچکى) 2- و بذلّت و خوارى تن داده کسیکه گرفتارى و پریشانى خود را (نزد دیگرى) آشکار نماید (زیرا لازمه اظهار گرفتارى و پریشانى حقارت و زیر دستى است) 3- و نزد خویش خوار است کسیکه زبانش را حکمران خود گرداند (بى تأمّل و اندیشه هر چه به زبانش آید بگوید که بسا موجب هلاک و تباهى او گردد، و چنین کس مقام و منزلتى براى خود در نظر نگرفته است).

( ترجمه وشرح نهج البلاغه(فیض الاسلام)، ج 6 ، صفحه ى 1089)

 

6- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى بْنِ أَعْیَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ طَلَبُ الْحَوَائِجِ إِلَى النَّاسِ اسْتِلَابٌ لِلْعِزِّ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیَاءِ وَ الْیَأْسُ مِمَّا فِی أَیْدِی النَّاسِ عِزٌّ لِلْمُؤْمِنِ فِی دِینِهِ وَ الطَّمَعُ هُوَ الْفَقْرُ الْحَاضِرُ

 

امام صادق علیه السّلام میفرمود: حاجت خواستن از مردم موجب سلب عزت و رفتن حیا گردد، و نومیدى از آنچه دست مردمست، موجب عزت مؤمن است در دینش، و طمع فقریست حاضر و آماده.

 

1- لی، [الأمالی للصدوق] عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ قَالَ النَّبِیُّ ص أَفْقَرُ النَّاسِ الطَّمِعُ

 

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : فقیرترین مردم، شخص طمعکار است.

 

وَ قَالَ علی ع وَ الطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ و فرمود: طمعکارى ، بندگى همیشگى است .

 

وَ قَالَ ع أَکْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِعِ و فرمود: بیشترین هلاکتگاه هاى خردها ، زیر درخشش طمعهاست .

 

وَ قَالَ ع الطَّامِعُ فِی وِثَاقِ الذُّلِّ و فرمود: طمعکار ، در بندِ خوارى است .

 

وَ قَالَ ع مَنْ أَتَى غَنِیّاً فَتَوَاضَعَ لِغِنَاهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِینِهِ و فرمود: هر که نزد توانگرى رود و به خاطر توانگریش در برابر او کرنش کند، دو سوم دینش از بین برود.

 

وَ قَالَ ع إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَیْرُ مُصْدِرٍ وَ ضَامِنٌ غَیْرُ وَفِیٍّ وَ رُبَّمَا شَرِقَ شَارِبُ الْمَاءِ قَبْلَ رَیِّهِ فَکُلَّمَا عَظُمَ قَدْرُ الشَّیْءِ الْمُتَنَافَسِ فِیهِ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ لِفَقْدِهِ وَ الْأَمَانِیُّ تُعْمِی أَعْیُنَ الْبَصَائِرِ وَ الْحَظُّ یَأْتِی مَنْ لَا یَأْتِیهِ

و فرمود: طمع آبشخور است وارد شونده اش، بیرون نمى آید و ضامنى است که [به ضمانت خود ]وفا نمى کند ، چه بسا که آشامنده آب، پیش از سیراب شدن، آب گلو گیرش شود . هر چه مطلوب ارزشمندتر باشد، مصیبت از دست دادن آن بزرگتر است ، آرزوها، چشمهاى بصیرت را کور مى کند و نصیب هر کس، گر چه در پى آن نرود، به او مى رسد .

 

وَ قَالَ ع فِی وَصِیَّتِهِ لِلْحَسَنِ ع الْیَأْسُ خَیْرٌ مِنَ الطَّلَبِ إِلَى النَّاسِ مَا أَقْبَحَ الْخُضُوعَ عِنْدَ الْحَاجَةِ وَ الْجَفَاءَ عِنْدَ الْغَنَاء

و در سفارش خود به امام حسن فرمود: برکندن امید، بهتر از خواهش از مردمان است. چه زشت است فروتنى هنگام نیازمندى، و درشتى به وقت بىنیازى.

 

 

 

 

 

 

 



تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب

عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها

مجله پزشکي الودکتر تور کیش Jody ویرایش عکس سیدا Dan نرم افزار باشگاه مشتریان ایرانادا فاخته پلاس هواساز